دلواپس خويشيم در آيينه ی تکرار
بر گرد خود انگار می گرديم چون پَرگار
يک آسمان آيينه می کارم به پای خويش
يک آسمان پرواز شد بر پای من آوار
ای کاش! دستی چشم هايم را ورق می زد
ای کاش! چشمم می شد از صبح و صدا سرشار
گم گشته ام در انزوای خلوتی غمگين
تصوير خاموشيم روی گونه ی ديوار
گم شد تماشايم در اين ويرانه، می گردم
دنبال چشمان خودم در کوچه و بازار
نظرات شما عزیزان:
.gif)